Πώς είναι μια απογευματινή βόλτα στα μαγαζιά της Φωκίωνος; Βγαίνω για περπάτημα στον αγαπημένο μου δρόμο-πάρκο, χωρίς σαφή προορισμό, και παρατηρώ τα μαγαζιά. Ποικίλα και ποικιλόμορφα, όπως ακριβώς και η γειτονιά αυτή, ξεδιπλώνονται μπροστά μου το ένα μετά το άλλο. Μικρά και μεγάλα, καφέ-μπαρ κι εστιατόρια, καταστήματα με ρούχα και κοσμήματα. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η βόλτα μου δεν θα είναι βαρετή, οι προσλαμβάνουσες εικόνες κάθε άλλο παρά επίπεδες.

Χαζεύω τις ελκυστικές βιτρίνες των μικρών art καταστημάτων, με τα ξεχωριστά τους χειροποίητα ρούχα και κοσμήματα, από αυτά που συνήθως ξετρυπώνουν σε περιοχές σαν τα Εξάρχεια ή του Ψυρρή. Το μάτι μου πέφτει στο κατακόκκινο φόρεμα με την κατάμαυρη γάτα και στην υπέροχη μπλούζα με τις άπειρες ομπρέλες που μοιάζει σαν μοντέρνος πίνακας ζωγραφικής. Μπαίνει ο κακός δαίμονας μέσα μου, να μπω και ν’ αγοράσω, κι ας μην τα φορέσω ποτέ. Κοντοστέκομαι λιγάκι, ώσπου τελικά βγαίνει η όμορφη ιδιοκτήτρια και με καλωσορίζει μ΄ ένα ζεστό χαμόγελο. «Φοβερό το φόρεμα», της λέω, και με προσκαλεί ανεπιτήδευτα να μπω να το χαζέψω.

Λίγο παραπέρα, ξεπηδάει μπροστά μου η βαβούρα από τις πάσης φύσεως καφετέριες. Ο κόσμος, τα χρώματα, η βοή και τα γέλια από τη νεανική φασαρία με ξεσηκώνουν. Καφετέριες με ιστορία, που άλλες εποχές αποτελούσαν άντρο της ανώτερης πνευματικής κάστας των λογοτεχνών, των ποιητών και των θεατρανθρώπων. Κι αν παλιά μετρούσαν στους θαμώνες τους το τότε star system των τραγουδιστών, των διάσημων ποδοσφαιριστών και των χορευτριών, σήμερα έχουν μετατραπεί σε μοντέρνα στέκια με ωραίο ντεκόρ, και προσελκύουν άπειρο κόσμο. Το ιστορικό τους όνομα τα κάνει δημοφιλή μελίσσια Ελλήνων, κυρίως, όλων των ηλικιών. Εδώ βλέπεις καθημερινά τους φοιτητές να πίνουν τον φραπέ τους δίπλα στις κλασάτες ηλικιωμένες φίλες που συζητούν απολαμβάνοντας τον καπουτσίνο τους, και τους μεσήλικες που διαπληκτίζονται σχολιάζοντας την πολιτική κατάντια της Ελλάδας. Αυτή η εικόνα της σύζευξης και της αρμονικής συνύπαρξης των διαφορετικών γενεών επικρατεί κατά μήκος όλης της Φωκίωνος. Και κατά τη γνώμη μου, αποτελεί τη μαγεία της.

Συμπαθητικά καφέ-παγωτατζήδικα σε χαλαρούς ρυθμούς, και δίπλα αχανείς καφετέριες με δυνατή μουσική, που σε παραπέμπουν σε εικόνες ελληνικού νησιού. Απέναντι από την καφετέρια όπου μπορείς να μάθεις τη μοίρα και το άμοιρο μέλλον σου, θα βρεις το shisha bar, γεμάτο, με τους θαμώνες του να ρουφάνε απολαυστικά τις γεύσεις μήλου και κανέλας. Παρόμοιες συνήθειες, συναφείς μουσικές, μία χώρα. Μπορεί οι εικόνες αυτές να σε απομακρύνει απ’ την αίγλη της παλιάς Φωκίωνος, αλλά τα μαγαζιά παραμένουν γεμάτα.

Και ξαφνικά, εμφανίζεται το λαμπερό ζαχαροπλαστείο με την τεράστια βιτρίνα του να δεσπόζει. Δεν χορταίνεις, στην κυριολεξία, να την χαζεύεις και μπαίνεις στον πειρασμό των γεύσεων που αραδιάζονται μπροστά σου. Τεστ αντοχών, πάλη με τις εσωτερικές σειρήνες σου, το να αντισταθείς κάθε φορά που περνάς. Άλλοτε βγαίνει νικητής η ζυγαριά, κι άλλοτε ο ουρανίσκος.

Μαγαζιά ακριβών και επώνυμων ενδυμάτων, αλυσίδες που άλλοτε μεσουρανούσαν σ’ όλη την Ελλάδα, συνεχίζουν να υπάρχουν εδώ, στη Φωκίωνος. Και πλάι τους μαγαζιά οικονομικά, όπου μετανάστριες ψωνίζουν ένα μπλουζάκι ή μια φούστα με 5 ευρώ, μετά από ατελείωτες ώρες σκληρής χειρωνακτικής εργασίας. Όμορφες ροκ μπυραρίες, κατάμεστα μεζεδοπωλεία με διακόσμηση που θα ζήλευε ο κάθε μαγαζάτορας, προσεγμένα και ελιτίστικα σουβλατζίδικα, ταβέρνες κι εστιατόρια. Και για το τέλειο τελείωμα του γεύματος, frozen yogurt ή donuts. Η Φωκίωνος δεν είναι απλά ζωντανή.

Υπάρχουν αρκετές παρατημένες, κλειστές καφετέριες, αλλά δίπλα τους προβάλλουν μαγαζάκια με άπειρο «κλασάτο» κόσμο που ψωνίζει με μανία, σε βαθμό που αναρωτιέσαι.. Ποιος είπε ότι οι κάτοικοι της Κυψέλης έφυγαν, πώς είναι δυνατόν τα ακίνητα στην περιοχή αυτή να φιγουράρουν ανάμεσα στα πιο φθηνά.

Ποικιλία μαγαζιών θα βρεις σε πολλές άλλες περιοχές, βέβαια. Αυτό που δεν θα βρεις εύκολα αλλού όμως, και που χαρακτηρίζει τον πεζόδρομο, είναι η αίσθηση της γειτονιάς, το κάτι παραπάνω που θα σε κάνει να νιώσεις σαν στο σπίτι σου. Κάθε ένας από τους ιδιοκτήτες αυτών των μαγαζιών είναι ο άνθρωπός σου. Μια φορά να τα επισκεφθείς αρκεί για να θυμούνται το όνομά σου. Σου χαρίζουν χαμόγελα και εξυπηρέτηση που δεν βρίσκεις πουθενά, διευκολύνσεις, κεράσματα και παρέα.

Γίνεσαι ένας από αυτούς και σε ρωτάνε αν «είσαι Κυψελιώτης». Και είσαι ή δεν είσαι, σε αγκαλιάζουν. Στη Φωκίωνος βγαίνεις έξω για ποτό και καταλήγεις μια παρέα με όλο το μαγαζί. Θ’ αρχίσεις να χορεύεις με τους μεσήλικες σαν να έχεις πάει σε αποκριάτικο πάρτυ των γονιών σου. Όλοι μαζί, μια μεγάλη οικογένεια. Χαίρεσαι αληθινούς ανθρώπους και σχέσεις, χωρίς προσωπεία και ψευτοπολυτέλειες. Ζεις την έννοια του διεθνισμού και απολαμβάνεις τις ατέλειες που δεν προσπαθούν καν να κρυφτούν. Γιατί είναι οι ατέλειες που μας κάνουν τέλειους.

Κι αυτό είναι που κάνει τέλεια, για μένα, μια βόλτα στην Φωκίωνος. Αυτό κάνει τον πεζόδρομο μοναδικό, ξεχωριστό, ανεπανάληπτο. Η αίσθηση ότι είναι ένα μεγάλο σπίτι, που σε φιλοξενεί όποιος και από όπου και αν είσαι.  Και όπως όλοι μες το σπίτι τους, μπορείς να είσαι ο αληθινός, πραγματικός σου εαυτός.

Κοινοποίηση
marina@fokionos.com

Αφήστε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.